| کلبه ی عشق میلاد و شقایق |
|
تو را از بین صدها گل جدا کردم .........عشق من
|
|
عشق يعني انتظار و انتظار عشق يعني هر چه بيني عکس يار/عشق يعني شب نخفتن تا سحر عشق يعني سجده ها با چشم تر/عشق يعني ديده بر در دوختن عشق يعني از فراقش سوختن/عشق يعني سر به در آويختن عشق يعني اشک حسرت ريختن/عشق يعني لحظه هاي ناب ناب عشق يعني لحظه هاي التهاب/عشق يعني بنده فرمان شدن عشق يعني تا ابد رسوا شدن/عشق يعني گم شدن در کوي دوست عشق يعني هر چه در دل آرزوست/عشق يعني يک تيمم يک نماز عشق يعني عالمي راز و نياز/عشق يعني يک تبسم يک نگاه عاشقی |
|
لینک ثابت|
دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 9:58 توسط میلادوشقایق |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| امکانات |
| درباره وبلاگ |
توی اسمون دنیا هر کسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست ؟ اسمون جائی نداره واسه من تنهائی درد...درد هیچ کس و نداشتن هر گل پژمرده ای رو تو غبار سینه کاشتن دیگه باور کردم این و که باید تنها بمونم تا دم لحظه مردن شعر تنهائی بخونم
|
| آرشیو موضوعی |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 آذر 1385 آبان 1385 |
| پيوندهای روزانه |
|
|
| جستجو در وبلاگ |
|
|
|
RSS
|