| تبليغات | X |
| کلبه ی عشق میلاد و شقایق |
|
|
|
تنهاترین من تنها نذار منو تنها سفر نکن این دل شکسته ی از یاد رفته رو دیوونه تر نکن چشمای خیس من این چشمه های غم دیوونه ی توام ای رود مهربون از روز وصلمون چیزی بگو به من حرفی بزن گلم من کم تحملم.... با گریه های تو روزای شادمو از یاد می برم اما چه فایده می ترسم عاقبت از یاد تو برم کم گریه کن گلم من کم تحملم با چشم های خیس این چشمه های غم با گریه ی زیاد با خنده های کم انگار تا ابد با این بهونه ها جای منو تو اند دیوونه خونه ها حرفی بزن گلم من کم تحملم.... با من بمون گلم من کم تحملم ...
|
|
لینک ثابت|
پنجشنبه چهاردهم تیر 1386ساعت 10:39 توسط میلادوشقایق |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| امکانات |
 
 |
| درباره وبلاگ |
توی اسمون دنیا هر کسی ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست ؟ اسمون جائی نداره واسه من تنهائی درد...درد هیچ کس و نداشتن هر گل پژمرده ای رو تو غبار سینه کاشتن دیگه باور کردم این و که باید تنها بمونم تا دم لحظه مردن شعر تنهائی بخونم
|
| آرشیو موضوعی |
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 آذر 1385 آبان 1385 |
| پيوندهای روزانه |
|
|
| جستجو در وبلاگ |
|
|
|
RSS
|
